Norrmalmstorg-overval
Erik "Janne" Olsson liep tijdens zijn verlof van de gevangenis de Kreditbanken in het centrum van Stockholm binnen en eiste dat zijn vriend Clark Olofsson werd gebracht, evenals 3 miljoen Kronen, twee pistolen, kogelvrije vesten, helmen en een snelle auto. Hij trok zich terug in de binnenste kluis en nam daarbij 4 gijzelaars mee.
De politie zorgde voor een auto, maar ze kregen geen toestemming om de gijzelaars mee te nemen bij vertrek. De premier Olof Palme werd verbaasd door een telefoontje van een van de gijzelaars, Kristin Ehnemark, die aangaf dat de overvallers vrijgelaten moesten worden. Op 26 augustus lukte het de politie om een gat te boren naar de kluis, hierdoor werd op 28 augustus gas de kluis in gepompt. Na een half uur gaven de overvallers op, niemand raakte hierbij gewond.
De gijzelaars gaven jaren later nog aan dat ze meer angst hadden voor de politie dan voor de overvallers, zij identificeerden zich met hen. De criminoloog Nils Bejerot kreeg door dit fenomeen interesse in het onderwerp en noemde het fenomeen later het 'Stockholmsyndroom'.
