Bokseropstand tegen Europeanen
De ‘Bond voor de bescherming van eendracht’ was een verzet tegen de aanwezigheid en de invloed van gezanten uit Oostenrijk, Hongarije, Amerika, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Italië en Japan. In het begin van het jaar 1900 werden steeds meer gewelddadige aanslagen gepleegd op Europeanen.
In juni 1900 besloten de geallieerden om soldaten te sturen. Maar op 10 juni kregen de Boksers echter officiële steun doordat de anti-westerse prins Tuan tot minister van Buitenlandse Zaken van China werd benoemd. Nog geen week na de aanstelling werden alle westerlingen verzocht om Peking te verlaten, anders zouden ze vermoord worden.
Er werden militairen gestuurd om diplomaten te beschermen, maar na de moord op Freiheer von Ketteler werd de oorlog verklaard. De militairen bleken niet genoeg bewapend en er stierven 80 mensen. Op 9 juli werden er 45 missionarissen en zendelingen onthoofd.
In augustus was een 10.000 soldaten tellende eenheid uit de acht landen samengesteld om op 14 augustus de diplomaten te bevrijden. Vervolgens moest China een vredesverdrag tekenen, waarin onder andere stond dat er schadevergoeding aan Duitsland betaald moest worden en dat alle Chinese vestingswerken gesloopt moesten worden.
